WORKDAY.INTL

ສົ່ງຄືນວັນທີທີ່ຄິດໄລ່ຈາກວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ ບວກກັບຈຳນວນວັນເຮັດວຽກທີ່ລະບຸ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນກ່ອນ ຫຼື ຫຼັງວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ. ການຄິດໄລ່ສາມາດລວມເອົາວັນເສົາ-ອາທິດ ແລະ ວັນພັກ ໃຫ້ເປັນວັນທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກໄດ້.

ໄວຍາກອນ

WORKDAY.INTL(StartDate; Days [; Weekend [; Holidays]])

StartDate: ແມ່ນວັນທີເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈະໃຊ້ໃນການຄິດໄລ່.

Days ແມ່ນຈຳນວນວັນເຮັດວຽກ. ຄ່າບວກແມ່ນຜົນໄດ້ຮັບຫຼັງວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ, ຄ່າລົບແມ່ນຜົນໄດ້ຮັບກ່ອນວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ.

ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ ແມ່ນພາຣາມີເຕີທາງເລືອກ – ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ໃຊ້ເພື່ອລະບຸມື້ໃນອາທິດທີ່ເປັນວັນຢຸດ ແລະ ບໍ່ຖືກນັບເປັນມື້ເຮັດວຽກ. ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ລະບຸວ່າວັນຢຸດທ້າຍອາທິດເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ. ຄ່າຕົວເລກວັນຢຸດທ້າຍອາທິດສະແດງເຖິງມື້ຢຸດຕໍ່ໄປນີ້:

ຕົວເລກ 1 ຫາ 7 ສຳລັບວັນຢຸດສອງມື້ ແລະ 11 ຫາ 17 ສຳລັບວັນຢຸດມື້ດຽວ.

ຕົວເລກ	ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ
1 ຫຼື ລະເວັ້ນ	ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດ
2	ວັນອາທິດ ແລະ ວັນຈັນ
3	ວັນຈັນ ແລະ ວັນອັງຄານ
4	ວັນອັງຄານ ແລະ ວັນພຸດ
5	ວັນພຸດ ແລະ ວັນພະຫັດ
6	ວັນພະຫັດ ແລະ ວັນສຸກ
7	ວັນສຸກ ແລະ ວັນເສົາ
11	ສະເພາະວັນອາທິດ
12	ສະເພາະວັນຈັນ
13	ສະເພາະວັນອັງຄານ
14	ສະເພາະວັນພຸດ
15	ສະເພາະວັນພະຫັດ
16	ສະເພາະວັນສຸກ
17	ສະເພາະວັນເສົາ

ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນອີກວິທີໜຶ່ງໃນການກຳນົດມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກໃນແຕ່ລະອາທິດ. ມັນຈະຕ້ອງປະກອບດ້ວຍຕົວອັກສອນເຈັດ (7) ຕົວ – ເລກສູນ (0) ສຳລັບມື້ເຮັດວຽກ ແລະ ເລກໜຶ່ງ (1) ສຳລັບມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ແຕ່ລະຕົວອັກສອນແທນແຕ່ລະມື້ໃນອາທິດ, ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວັນຈັນ. ໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ 1 ແລະ 0 ເທົ່ານັ້ນ. “1111111” ເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້. ຕົວຢ່າງ, ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດ “0000011” ກຳນົດໃຫ້ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ.

ວັນຢຸດ ແມ່ນລາຍການວັນທີທາງເລືອກທີ່ຈະຕ້ອງຖືກນັບເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ລາຍການດັ່ງກ່າວສາມາດລະບຸເປັນຊ່ວງເຊວໄດ້.

ເມື່ອປ້ອນວັນທີເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສູດ, ເຄື່ອງໝາຍທັບ (/) ຫຼື ຂີດຕໍ່ (-) ທີ່ໃຊ້ເປັນຕົວແຍກວັນທີຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຕົວດຳເນີນການທາງຄະນິດສາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ວັນທີທີ່ປ້ອນໃນຮູບແບບນີ້ຈະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນວັນທີ ແລະ ສົ່ງຜົນໃຫ້ການຄຳນວນຜິດພາດ. ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ວັນທີຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສູດ, ໃຫ້ໃຊ້ຟັງຊັນ DATE, ຕົວຢ່າງ: DATE(1954;7;20), ຫຼື ວາງວັນທີໄວ້ໃນເຄື່ອງໝາຍຄຳເວົ້າ ແລະ ໃຊ້ຮູບແບບ ISO 8601, ຕົວຢ່າງ: "1954-07-20". ຫຼີກເວັ້ນການໃຊ້ຮູບແບບວັນທີທີ່ຂຶ້ນກັບການຕັ້ງຄ່າທ້ອງຖິ່ນ ເຊັ່ນ "07/20/54", ການຄຳນວນອາດຈະເກີດຂໍ້ຜິດພາດຖ້າເອກະສານຖືກເປີດພາຍໃຕ້ການຕັ້ງຄ່າທ້ອງຖິ່ນທີ່ຕ່າງກັນ.

ການປ່ຽນແປງທີ່ຊັດເຈນແມ່ນເປັນໄປໄດ້ສຳລັບວັນທີ ແລະ ເວລາ ISO 8601 ໃນຮູບແບບຂະຫຍາຍທີ່ມີຕົວແຍກ. ຖ້າເກີດຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE!, ໃຫ້ຍົກເລີກການເລືອກ ສ້າງຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE! ໃນ - LibreOffice Calc - ສູດ, ປຸ່ມ ລາຍລະອຽດ... ໃນສ່ວນ "ການຕັ້ງຄ່າການຄຳນວນແບບລະອຽດ", ກ່ອງລາຍການ ການປ່ຽນຈາກຂໍ້ຄວາມເປັນຕົວເລກ.

ຕົວຢ່າງ

ວັນທີໃດແມ່ນ 20 ວັນເຮັດວຽກ ຫຼັງຈາກວັນທີ 13 ທັນວາ 2016? ປ້ອນວັນທີເລີ່ມຕົ້ນໃນ C3 ແລະ ຈຳນວນວັນເຮັດວຽກໃນ D3.

ພາລາມິເຕີ weekend (ຕົວເລກ) ສາມາດລະໄວ້ຫວ່າງ ຫຼື ຕັ້ງເປັນ 1 ສຳລັບວັນເສົາ-ອາທິດມາດຕະຖານ (ວັນທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ).

ເຊວ F3 ຫາ J3 ມີ 5 ວັນພັກສຳລັບບຸນຄຣິສມາດ ແລະ ປີໃໝ່ ໃນຮູບແບບວັນທີ: 24 ທັນວາ 2016; 25 ທັນວາ 2016; 26 ທັນວາ 2016; 31 ທັນວາ 2016; ແລະ 1 ມັງກອນ 2017.

=WORKDAY.INTL(C3;D3;;F3:J3) ສົ່ງຄືນ ວັນທີ 11 ມັງກອນ 2017 ໃນເຊວຜົນໄດ້ຮັບ, ສົມມຸດວ່າແມ່ນ D6 (ໃຫ້ໃຊ້ຮູບແບບວັນທີສຳລັບເຊວ).

ເພື່ອຕັ້ງໃຫ້ວັນສຸກ ແລະ ວັນເສົາ ເປັນວັນພັກທ້າຍສັບດາ, ໃຫ້ໃຊ້ພາລາມິເຕີ weekend ເປັນ 7.

=WORKDAY.INTL(C3;D3;7;F3:J3) ສົ່ງຄືນ ວັນທີ 15 ມັງກອນ 2017 ໂດຍໃຊ້ພາລາມິເຕີ weekend ເປັນ 7.

ເພື່ອຕັ້ງໃຫ້ວັນອາທິດພຽງວັນດຽວເປັນວັນພັກທ້າຍສັບດາ, ໃຫ້ໃຊ້ພາລາມິເຕີ weekend ເປັນ 11.

=WORKDAY.INTL(C3;D3;11;F3:J3) ສົ່ງຄືນ ວັນທີ 9 ມັງກອນ 2017.

ຫຼື ອີກທາງເລືອກໜຶ່ງ, ໃຫ້ໃຊ້ຂໍ້ຄວາມ "0000001" ສຳລັບວັນພັກທ້າຍສັບດາສະເພາະວັນອາທິດ.

=WORKDAY.INTL(C3;D3;"0000001";F3:J3) ສົ່ງຄືນ ວັນທີ 9 ມັງກອນ 2017.

ຟັງຊັນນີ້ສາມາດໃຊ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລະບຸສອງພາລາມິເຕີທາງເລືອກ – Weekend ແລະ Holidays – ໂດຍການລະໄວ້:

=WORKDAY.INTL(C3;D3) ຈະໄດ້ຜົນໄດ້ຮັບ: ວັນທີ 10 ມັງກອນ 2017.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.WORKDAY.INTL

ໜ້າ wiki ຂອງ WORKDAY.INTL.

ຟັງຊັນ ວັນທີ ແລະ ເວລາ