ຟັງຊັນ AGGREGATE

ຟັງຊັນນີ້ສົ່ງຄືນຜົນສັງລວມຂອງການຄຳນວນໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ຟັງຊັນການສັງລວມຕ່າງໆທີ່ລະບຸໄວ້ລຸ່ມນີ້. ຟັງຊັນ Aggregate ຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນແຖວທີ່ເຊື່ອງໄວ້, ຂໍ້ຜິດພາດ, ຜົນຂອງ SUBTOTAL ແລະ ຜົນຂອງຟັງຊັນ AGGREGATE ອື່ນໆ ໃນການຄຳນວນໄດ້.

ຟັງຊັນ AGGREGATE ຖືກນຳໃຊ້ກັບຊ່ວງຂໍ້ມູນໃນແນວຕັ້ງທີ່ມີການເປີດໃຊ້ AutoFilter. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເປີດໃຊ້ AutoFilter, ການຄຳນວນຜົນຄືນໃໝ່ໂດຍອັດຕະໂນມັດຈະບໍ່ເຮັດວຽກສຳລັບແຖວທີ່ຖືກເຊື່ອງໃໝ່. ຟັງຊັນນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບມາໃຫ້ໃຊ້ກັບຊ່ວງຂໍ້ມູນໃນແນວນອນ, ແຕ່ກໍສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ໂດຍມີຂໍ້ຈຳກັດ. ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ຟັງຊັນ AGGREGATE ທີ່ໃຊ້ກັບຊ່ວງຂໍ້ມູນແນວນອນຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການເຊື່ອງຖັນ, ແຕ່ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຜິດພາດ ແລະ ຜົນຂອງ SUBTOTAL ຫຼື ຟັງຊັນ AGGREGATE ອື່ນໆທີ່ຝັງຢູ່ໃນແຖວນັ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ໄວຍາກອນ

AGGREGATE(Function; Option; Number 1[; Number 2][; ... ;[Number 253]])

ຫຼື

AGGREGATE(Function; Option; Array[; k])

Function – ພາຣາມິເຕີທີ່ຈຳເປັນ. ແມ່ນດັດສະນີຟັງຊັນ ຫຼື ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງທີ່ມີຄ່າຕັ້ງແຕ່ 1 ຫາ 19, ຕາມຕາຕະລາງຕໍ່ໄປນີ້.

ດັດສະນີຟັງຊັນ	ຟັງຊັນທີ່ນຳໃຊ້
1	AVERAGE (ຄ່າສະເລ່ຍ)
2	COUNT (ນັບຈຳນວນ)
3	COUNTA (ນັບຄ່າ)
4	MAX (ຄ່າສູງສຸດ)
5	MIN (ຄ່າຕ່ຳສຸດ)
6	PRODUCT
7	STDEV.S
8	STDEV.P
9	SUM
10	VAR.S
11	VAR.P
12	MEDIAN
13	MODE.SNGL
14	LARGE
15	SMALL
16	PERCENTILE.INC
17	QUARTILE.INC
18	PERCENTILE.EXC
19	QUARTILE.EXC

Option – ອາກິວເມັນທີ່ຈຳເປັນ. ດັດຊະນີຕົວເລືອກ ຫຼື ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວທີ່ມີຄ່າຕັ້ງແຕ່ 0 ຫາ 7 ເພື່ອກຳນົດວ່າຈະລະເວັ້ນຫຍັງໃນຊ່ວງສຳລັບຟັງຊັນ.

ດັດຊະນີຕົວເລືອກ	ຕົວເລືອກທີ່ນຳໃຊ້
0	ລະເວັ້ນສະເພາະຟັງຊັນ SUBTOTAL ແລະ AGGREGATE ທີ່ຊ້ອນກັນ
1	ລະເວັ້ນສະເພາະແຖວທີ່ເຊື່ອງໄວ້, ຟັງຊັນ SUBTOTAL ແລະ AGGREGATE ທີ່ຊ້ອນກັນ
2	ລະເວັ້ນສະເພາະຂໍ້ຜິດພາດ, ຟັງຊັນ SUBTOTAL ແລະ AGGREGATE ທີ່ຊ້ອນກັນ
3	ລະເວັ້ນແຖວທີ່ເຊື່ອງໄວ້, ຂໍ້ຜິດພາດ, ຟັງຊັນ SUBTOTAL ແລະ AGGREGATE ທີ່ຊ້ອນກັນ
4	ບໍ່ລະເວັ້ນຫຍັງເລີຍ
5	ລະເວັ້ນສະເພາະແຖວທີ່ເຊື່ອງໄວ້
6	ລະເວັ້ນສະເພາະຂໍ້ຜິດພາດ
7	ລະເວັ້ນສະເພາະແຖວທີ່ເຊື່ອງໄວ້ ແລະ ຂໍ້ຜິດພາດ

Number1 – ອາກິວເມັນທີ່ຈຳເປັນ. ອາກິວເມັນຕົວເລກທຳອິດ (ຖ້າຊ່ວງຖືກກຳນົດໂດຍລາຍການຄ່າພາຍໃນຟັງຊັນ) ຫຼື ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວທີ່ມີຄ່ານັ້ນ.

Number2, 3, ... – ທາງເລືອກ. ອາກິວເມັນຕົວເລກ ຫຼື ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວ (ສູງສຸດ 253 ອາກິວເມັນ), ທີ່ທ່ານຕ້ອງການຄ່າສັງລວມ.

Array – ອາກິວເມັນທີ່ຈຳເປັນ. ອາເຣສາມາດກຳນົດໄດ້ໂດຍຂອບເຂດຂອງຊ່ວງ, ຊື່ຂອງຊ່ວງທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ ຫຼື ປ້າຍຊື່ຄໍລຳ.

ສຳລັບການນຳໃຊ້ປ້າຍຊື່ຄໍລຳ, ຕ້ອງເປີດໃຊ້ຟັງຊັນ “ຊອກຫາປ້າຍຊື່ຄໍລຳ ແລະ ແຖວໂດຍອັດຕະໂນມັດ” ກ່ອນ.

k – ອາກິວເມັນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຟັງຊັນດັ່ງນີ້: LARGE, SMALL, PERCENTILE.INC, QUARTILE.INC, PERCENTILE.EXC, QUARTILE.EXC. ມັນແມ່ນອາກິວເມັນຕົວເລກ, ເຊິ່ງຕ້ອງກົງກັບອາກິວເມັນທີສອງຂອງຟັງຊັນເຫຼົ່ານີ້.

ຕົວຢ່າງ

	A	B	C
1	ຄໍລຳທີໜຶ່ງ	ຄໍລຳທີສອງ	ຄໍລຳທີສາມ
2	34	11	12
3	10	56	35
4	#DIV/0!	5	3
5	20	8	1
6	0	8	9
7	#VALUE!	20	21
8	5	7	8
9	14	0	5

=AGGREGATE(4;2;A2:A9)
ສົ່ງຄືນຄ່າສູງສຸດສຳລັບຊ່ວງ A2:A9 = 34.

=AGGREGATE(9;5;A5:C5)
ສົ່ງຄືນຜົນລວມສຳລັບຊ່ວງ A5:C5 = 29, ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄໍລຳຈະຖືກເຊື່ອງໄວ້ກໍຕາມ.

=AGGREGATE(9;5;B2:B9)
ສົ່ງຄືນຜົນລວມຂອງຄໍລຳ B = 115. ຖ້າແຖວໃດນຶ່ງຖືກເຊື່ອງໄວ້, ຟັງຊັນຈະຂ້າມຄ່ານັ້ນໄປ, ຕົວຢ່າງ ຖ້າແຖວທີ 7 ຖືກເຊື່ອງໄວ້, ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນ 95.

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການນຳໃຊ້ຟັງຊັນກັບຊ່ວງແບບ 3D, ຕົວຢ່າງນີ້ຈະສະແດງວິທີການເຮັດ.

=AGGREGATE(13;3;Sheet1.B2:B9:Sheet3.B2:B9)
ຟັງຊັນສົ່ງຄືນຄ່າຖານນິຍົມ (mode) ຂອງຄ່າໃນຄໍລຳທີສອງຜ່ານຊີດ 1 ຫາ 3 (ທີ່ມີຂໍ້ມູນດຽວກັນ) = 8.

ທ່ານສາມາດນຳໃຊ້ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວ ຫຼື ຊ່ວງສຳລັບທຸກໆອາກິວເມັນໃນສູດ. ຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້ຈະສະແດງວິທີການເຮັດວຽກຂອງມັນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມັນຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າທ່ານສາມາດນຳໃຊ້ປ້າຍຊື່ຄໍລຳເພື່ອກຳນົດອາເຣໄດ້.

=AGGREGATE(E3;E5;'ColumnOne')
ຖ້າ E3 = 13 ແລະ E5 = 5, ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນຄ່າຖານນິຍົມຂອງຄໍລຳທຳອິດ = 10.

ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.4.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.AGGREGATE

ໜ້າວິີກີ AGGREGATE.

AVERAGE, COUNT, COUNTA, MAX, MIN, PRODUCT, STDEV.S, STDEV.P, SUM, VAR.S, VAR.P, MEDIAN, MODE.SNGL, LARGE, SMALL, PERCENTILE.INC , QUARTILE.INC, PERCENTILE.EXC, QUARTILE.EXC

ຄົ້ນຫາປ້າຍຊື່ຄໍລຳ ແລະ ແຖວໂດຍອັດຕະໂນມັດ